X
تبلیغات
:: نجفدر ::
آپلود رایگان عکس-upload.doostjoon.com

 سال نو مبارک...

happy new year

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/12/26ساعت 22:35  توسط بالو  | 

آوا : ن َج َ دَ
نوع لغت : اِخ
شرح : دهي است از دهستان قزقانچاي در بخش فيروزکوه شهرستان دماوند، در 42 هزارگزي مغرب فيروزکوه و 30 هزارگزي شمال جاده فيروزکوه به تهران در منطقه کوهستاني سردسيري واقع است و 400 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه قزقانچاي و محصولاتش غلات و بنشن و شغل اهالي زراعت است .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1388/08/03ساعت 23:16  توسط بالو  | 

001 

 


002

 


003

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/02/01ساعت 8:57  توسط بالو  | 

پل بالو، آخرين اثر تاريخي جاده

ابريشم در حال نابودي است

اين پل تاريخي كه در بخش جنوبي شيرگاه قرار دارد در حال حاضر تنها از آن يك پايه بر جاي مانده است و بقيه قسمت‌هاي آن بر اثر عوارض طبيعي و بي‌توجهي نسبت به بازسازي از بين رفته است.

پل بالو در مسير شاخه فرعي تابستانه جاده ابريشم قرارداد. اين پل جاده قديمي و مهمي را از طريق لفور سوادكوه به غرب كشور متصل مي‌كرد.
جاده ابريشم در منطقه رادكان كردكوي به دو مسير زمستانه و تابستانه تقسيم مي‌شد كه جاده تابستانه آن پس از عبور از جنگل‌هاي عباس آباد بهشهر تا سوادكوه ادامه مي‌يافت و آن‌گاه با عبور از پل بالو تا مناطق مركزي غرب كشور امتداد مي‌يافت.
قسمت زمستانه جاده ابريشم نيز از كردكوي از مسير جنوب شهرستان دامغان و شهرهاي سمنان و گرم سار مي‌گذشت و به شاهراه بزرگ اقتصادي تجاري جاده ابريشم متصل مي‌شد.


از پل معروف و باستاني بالو در شيرگاه – سوادكوه كه روزگاري شاهد گذر كاروان‌ها و قافله‌هاي بزرگ و شتران حامل ابريشم ايران به چين و جنوب شرق آسيا بود امروز تنها پايه‌اي بيش باقي نمانده است. با توجه به اهميت حراست از ميراث فرهنگي و آثار تاريخي ضروري است سازمان ميراث فرهنگي استان مازندران با تمام مقدورات و فراهم كردن امكانات در حفظ و بازسازي اين اثر به‌جاي مانده از جاده ابريشم بكوشد.


ش- ب يكي از ساكنان قديمي شهرستان سوادكوه كه در شهر شيرگاه سكونت دارد با انتقاد از نهادهاي متولي حفظ و حراست از ابنيه تاريخي و آثار باستاني گفت: شهرستان سوادكوه به دليل قدمت بالاي تاريخي داراي آثار باستاني بسيار زيادي است كه تا به حال حتي شناسايي نشدند و اگر هم شناسايي شدند به دليل بي‌توجهي نهادهاي متولي در حال نابودي هستند.


وي با اشاره به نقش آثار باستاني و ابنيه تاريخي در جذب توريست و گردشگر خواستار توجه بيشتر مسئولان امر در حفظ و حراست از نمادهاي فرهنگ بومي اين شهرستان شد.
وي پل بالو را يكي از مهم‌ترين راه‌هاي ارتباطي و عبور و مرور كاروان‌هاي بزرگ ذكر كرد و افزود: متاسفانه اين پل كه زماني يكي از پل‌هاي پر تردد اين شهرستان به شمار مي‌رفت به كلي نابود شده و هيچ مسئولي توجهي به اين مسئله مهم ندارد.


سوادكوه يكي از شهرستان‌هاي 15 گانه استان مازندران است كه در البرز مركزي و در مجاورت استان تهران قرار گرفته است و شهر پل سفيد مركز آن با شهر ساري مركز استان مازندران 70 كيلومتر فاصله دارد. سوادكوه در دوران مختلف تاريخ محدوده ثابتي نداشته و مرزهاي آن بر اثر عوامل طبيعي، اقتصادي و سياسي تغيير يافته است.


يافته‌هاي باستان شناسي به همراه اسناد و نوشته‌هاي تاريخي حاكي از آن است كه سوادكوه از نواحي كهن طبرستان و ايران بوده و انسجام بافت اجتماعي و فرهنگي آن در دوران اساطيري ايران ريشه دارد. اين ناحيه همواره در تعيين مسير تاريخ طبرستان حضور داشته و مورد توجه حكام دولت مركزي بوده است.
به گفته برخي كارشناسان در شهرستان سوادكوه 17 آثار باستاني قبل از اسلام وجود دارد كه شناسايي شدند، ولي متاسفانه اين شهرستان با داشتن اين آثار مهم باستاني كه نشان از قدمت ديرينه آن است كمتر توجه مسئولان سازمان ميراث فرهنگي وگردشگري را به خود جلب مي‌كند.


شهرستان سوادكوه با 4/2 درصد جمعيت مازندران، در گذشته مقر حكومت اسپهبدان باوندي بوده و پادشاهان آنرا ملوك جبال مي‌ناميدند.
جاذبه‌هاي تاريخي - فرهنگي اين منطقه برج لاجيم، پل شيرگاه، پل ورسك و راه آهن سه خط طلا، قلعه كنگلو ، غار اسپهبد خورشيد، برج آرامگاهي آقا شاه بالو زاهد و كاروانسراي گدوك است.


+ نوشته شده در  شنبه 1387/12/24ساعت 9:22  توسط بالو  | 


روستای نجفدر در شمال غرب فيروزکوه و در فاصله 44 کيلومتری آن قرار گرفته است .بقعه متبرکه امامزاده جعفر (ع) در ضلع شمال غربی روستای مزبور واقع شده و بنای آن شامل دو بخش است .بخش اول مشتمل بر برج مقبره ای هشت ضلعی است که گنبد آن از داخل به صورت عرقچين و از خارج رک( مخروطی) است.در سالهای اخير نمای داخل و خارج اين قسمت از بنا با گچ و سيمان سفيد اندود شده است .بخش دوم بنا که مرقد امامزاده در آن واقع شده و در ضلع شرقی بقعه اصلی احداث گرديده ،از داخل و خارج به وسيله گچ و سيمان سفيد اندود شده است . با توجه به شواهد وويژگيهای بنا می توان قدمت بنای اصلی مقبره را متعلق به قرون هفتم يا هشتم هجری و بنای الحاقی آن را متعلق به قرون دهم يا يازدهم هجری دانست .اين اثر ارزشمند تاريخی در فهرست آثار ملی به ثبت رسيده است .
+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/02/16ساعت 1:7  توسط بالو  |